عروسی در میان اقوام و فرهنگ‌های مختلف، با توجه به آداب، باورها و شیوه زندگی مردم به شکل‌های گوناگونی برگزار می‌شود و از مهم‌ترین آیین‌های اجتماعی برای آغاز زندگی مشترک و تشکیل خانواده به شمار می‌رود.

 

عکس : سید رسول عزیزی .

در میان کردهای خراسان نیز جشن عروسی با عنوان «داوه‌تا کورمانجی» شناخته می‌شود و یکی از مهم‌ترین جشن‌های زندگی افراد است که با حضور خانواده‌ها، خویشاوندان و مردم و با مجموعه‌ای از رسوم و آیین‌های سنتی برگزار می‌شود.

 

در شهرستان کلات نادری، این آیین همچنان با بخش‌هایی از رسوم قدیمی برگزار می‌شود؛ از پوشش‌های محلی و لباس‌های ابریشمی و استفاده از زیورآلات و نقره‌های قدیمی گرفته تا نواختن قوشمه و دهل، اسب‌سواری، چوب‌بازی، پایکوبی و حنابندان. در این مراسم، زنان و دختران با لباس‌های سنتی و رنگ‌های شاد، به‌ویژه سرخ، حضور پیدا می‌کنند و بخشی از پوشش آنان را زیورآلات نقره‌ای و سکه‌های قدیمی تشکیل می‌دهد؛ عناصری که در گذشته علاوه بر جنبه تزئینی، بخشی از دارایی خانواده‌ها محسوب می‌شده است.

 

عروس و داماد نیز همراه با «خواهرگفته» و «برادرگفته» سوار بر اسب می‌شوند و در مسیر برگزاری مراسم، مردم با اجرای چوب‌بازی، موسیقی و پایکوبی آنان را همراهی می‌کنند.

 

در ادامه نیز آیین حنابندان با حضور خانواده‌ها و مهمانان و خواندن اشعار و آوازهای سنتی برگزار می‌شود؛ مجموعه‌ای از رسوم که در کنار جنبه‌های آیینی، نقش خانواده و جامعه محلی را در برگزاری جشن ازدواج و حفظ و انتقال میراث فرهنگی ناملموس کلات نشان می‌دهد.

 

جشن عروسی از ابتدا تا پایان دارای مراحل گوناگونی است که شامل نشان‌ کردن، خواستگاری، قند شکستن، خرید عروسی، عیدی‌ بردن، حنابندان، عروس‌ برون و پاتختی می‌شود.

 

همچنین گفته می‌شود که کردها بیشتر درون فامیلی و درون گروهی ازدواج می‌کنند.

 

این جشن‌‏ها محلی برای دورریختن کدورت‌‏ها، آشنایی‌‏های جدید و تشکیل زندگی‌‏های تازه است.

 

در میان کردهای خراسان زمانی که پسری به سن ازدواج می‌‏رسد، خانواده‌‏ها تلاش می‌‏کنند تا از میان بستگان، آشنایان و هم‌محله‏‌های خود دختر مناسبی را برای او نشان کنند.

 

در ابتدای مراسم داماد برای بردن عروس به همراه خانواده‌اش به خانه عروس می‌آید.

 

از نکات مهم دیگر این جشن‏‌ها می‌توان به همیاری مالی در برگزاری جشن اشاره کرد.

 

به این شکل که میهمانان در جشن مبلغی پول را که «تولوشی» نامیده می‌شود، به عروس و داماد هدیه داده تا در ابتدای زندگی مشترک درگیر هزینه‌‏های کمرشکن عروسی نشوند.

 

در ابتدای مراسم داماد برای بردن عروس به همراه خانواده‌اش به خانه عروس می‌آید.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

همراه عروس و داماد تنها زنان فامیل وارد خانه می‌شوند و در این مرحله از خانواده داماد دعوت می‌شود تا هدایای خود را به عروس که روی خود را پوشانده است؛ بدهند.

 

در این حین مهمانان داماد و عروس ترانه‌های سنتی می‌خوانند و پس از هدیه خانواده داماد و رونمای خود داماد، فامیل نزدیک روپوش عروس را بر می‌دارند و هلهله می‌کشند.

 

اين مراسم را به اصطلاح «بستن سرعروس» مي‌نامند.

 

به هنگام آوردن عروس، اقوام در دسته‌هاي پرشور به شائی و پايكوبي مي‌پردازند و پيشاپيش داماد و عروس حركت مي‌كنند.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

جشن عروسی از ابتدا تا پایان دارای مراحل گوناگونی است که شامل نشان‌ کردن، خواستگاری، قند شکستن، خرید عروسی، عیدی‌ بردن، حنابندان، عروس‌ برون و پاتختی می‌شود.

 

همچنین گفته می‌شود که کردها بیشتر درون فامیلی و درون گروهی ازدواج می‌کنند.

 

مراسم عروس‌کشان از خانه عروس به سمت خانه داماد شروع شد که در این بخش عروس و داماد سوار بر اسب در کنار ساقدوشان به سمت خانه داماد روانه می‌شدند.

 

برای کردهای خراسان جشن عروسی تنها یک جشن شادی‌بخش نیست بلکه مراسمی است که طی آن با همیاری و همکاری یکدیگر پایه‏‌های تعاملات اجتماعی مستحکم شده و بر انسجام و همبستگی اجتماعی افزوده می‏‌شود.

 

مراسم عروس‌کشان از خانه عروس به سمت خانه داماد شروع شد که در این بخش عروس و داماد سوار بر اسب در کنار ساقدوشان به سمت خانه داماد روانه می‌شدند.

 

اين مراسم را به اصطلاح « بستن سرعروس » مي‌نامند. به هنگام آوردن عروس، اقوام در دسته‌هاي پرشور به شائی و پايكوبي مي‌پردازند و پيشاپيش داماد و عروس حركت مي‌كنند.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

برای کردهای خراسان جشن عروسی تنها یک جشن شادی‌بخش نیست بلکه مراسمی است که طی آن با همیاری و همکاری یکدیگر پایه‏‌های تعاملات اجتماعی مستحکم شده و بر انسجام و همبستگی اجتماعی افزوده می‏‌شود.

 

اين مراسم را به اصطلاح «بستن سرعروس» مي‌نامند. به هنگام آوردن عروس، اقوام در دسته‌هاي پرشور به شائی و پايكوبي مي‌پردازند و پيشاپيش داماد و عروس حركت مي‌كنند.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

در ابتدای مراسم داماد برای بردن عروس به همراه خانواده‌اش به خانه عروس می‌آید.

 

برای کردهای خراسان جشن عروسی تنها یک جشن شادی‌بخش نیست بلکه مراسمی است که طی آن با همیاری و همکاری یکدیگر پایه‏‌های تعاملات اجتماعی مستحکم شده و بر انسجام و همبستگی اجتماعی افزوده می‏‌شود.

 

جشن عروسی از ابتدا تا پایان دارای مراحل گوناگونی است که شامل نشان‌ کردن، خواستگاری، قند شکستن، خرید عروسی، عیدی‌ بردن، حنابندان، عروس‌ برون و پاتختی می‌شود.

 

همچنین گفته می‌شود که کردها بیشتر درون فامیلی و درون گروهی ازدواج می‌کنند.

 

همراه عروس و داماد تنها زنان فامیل وارد خانه می‌شوند و در این مرحله از خانواده داماد دعوت می‌شود تا هدایای خود را به عروس که روی خود را پوشانده است؛ بدهند.

 

در این حین مهمانان داماد و عروس ترانه‌های سنتی می‌خوانند و پس از هدیه خانواده داماد و رونمای خود داماد، فامیل نزدیک روپوش عروس را بر می‌دارند و هلهله می‌کشند.

 

در میان کردهای خراسان زمانی که پسری به سن ازدواج می‌‏رسد، خانواده‌‏ها تلاش می‌‏کنند تا از میان بستگان، آشنایان و هم‌محله‏‌های خود دختر مناسبی را برای او نشان کنند.

 

همراهی سنتی عروس توسط داماد تا محل زندگی‌شان.

 

اين مراسم را به اصطلاح «بستن سرعروس» مي‌نامند. به هنگام آوردن عروس، اقوام در دسته‌هاي پرشور به شائی و پايكوبي مي‌پردازند و پيشاپيش داماد و عروس حركت مي‌كنند.

 

مراسم عروس‌کشان از خانه عروس به سمت خانه داماد شروع شد که در این بخش عروس و داماد سوار بر اسب در کنار ساقدوشان به سمت خانه داماد روانه می‌شدند.

 

یکی از ویژگی‌های عروسی کردهای خراسان برگزاری مراسم به دور از تجمل و ریخت و پاش بیهوده است.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

برای انجام مراسم حنابندان تنها تعدادی از فامیل نزدیک عروس و داماد در محل مراسم باقی می‌مانند؛ «براکه» و «جاری» حنا را با قاشق بر روی دست عروس و داماد همراه با اسکناس می‌گذارند.

 

برای کردهای خراسان جشن عروسی تنها یک جشن شادی‌بخش نیست بلکه مراسمی است که طی آن با همیاری و همکاری یکدیگر پایه‏‌های تعاملات اجتماعی مستحکم شده و بر انسجام و همبستگی اجتماعی افزوده می‏‌شود.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

برای انجام مراسم حنابندان تنها تعدادی از فامیل نزدیک عروس و داماد در محل مراسم باقی می‌مانند؛ «براکه» و «جاری» حنا را با قاشق بر روی دست عروس و داماد همراه با اسکناس می‌گذارند.

 

رقص سنتی کرمانج‌ها به صورت گروهی متشکل از مردان و زنان انجام می‌شود.

 

جشن عروسی از ابتدا تا پایان دارای مراحل گوناگونی است که شامل نشان‌ کردن، خواستگاری، قند شکستن، خرید عروسی، عیدی‌ بردن، حنابندان، عروس‌ برون و پاتختی می‌شود.

 

همچنین گفته می‌شود که کردها بیشتر درون فامیلی و درون گروهی ازدواج می‌کنند.

 

مراسم عروس‌کشان از خانه عروس به سمت خانه داماد شروع شد که در این بخش عروس و داماد سوار بر اسب در کنار ساقدوشان به سمت خانه داماد روانه می‌شدند.

 

اين مراسم را به اصطلاح « بستن سرعروس » مي‌نامند. به هنگام آوردن عروس، اقوام در دسته‌هاي پرشور به شائی و پايكوبي مي‌پردازند و پيشاپيش داماد و عروس حركت مي‌كنند.

 

رقص سنتی کرمانج‌ها به صورت گروهی متشکل از مردان و زنان انجام می‌شود.

 

در ابتدای مراسم داماد برای بردن عروس به همراه خانواده‌اش به خانه عروس می‌آید.

 

مراسم عروس‌کشان از خانه عروس به سمت خانه داماد شروع شد که در این بخش عروس و داماد سوار بر اسب در کنار ساقدوشان به سمت خانه داماد روانه می‌شدند.

 

در ابتدای مراسم داماد برای بردن عروس به همراه خانواده‌اش به خانه عروس می‌آید.

 

در میان کردهای خراسان زمانی که پسری به سن ازدواج می‌‏رسد، خانواده‌‏ها تلاش می‌‏کنند تا از میان بستگان، آشنایان و هم‌محله‏‌های خود دختر مناسبی را برای او نشان کنند.

 

زنان کرمانج با لباس‌هایی پوشیده و کمترین آرایش در مجلس حضور دارند همچنین نکته قابل توجه آن است که برای اهالی کرمانج پایکوبی به تنهایی معنا و مفهومی ندارد و همه در قالب گروه، رقص‌های سنتی را اجرا می‌کنند و در ادامه عروس و داماد در رسمی که مخصوص عروسی‌های کرمانجی است به کودکانی که به پایکوبی می‌پردازند؛ شاباش می‌دهند.

 

همراهی سنتی عروس توسط داماد تا محل زندگی‌شان.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

رقص سنتی کرمانج‌ها به صورت گروهی متشکل از مردان و زنان انجام می‌شود.

 

جشن عروسی از ابتدا تا پایان دارای مراحل گوناگونی است که شامل نشان‌ کردن، خواستگاری، قند شکستن، خرید عروسی، عیدی‌ بردن، حنابندان، عروس‌ برون و پاتختی می‌شود.

 

همچنین گفته می‌شود که کردها بیشتر درون فامیلی و درون گروهی ازدواج می‌کنند.

 

مراسم عروس‌کشان از خانه عروس به سمت خانه داماد شروع شد که در این بخش عروس و داماد سوار بر اسب در کنار ساقدوشان به سمت خانه داماد روانه می‌شدند.

 

عروسی به رسم «کُرمانجی»

 

زنان کرمانج با لباس‌هایی پوشیده و کمترین آرایش در مجلس حضور دارند همچنین نکته قابل توجه آن است که برای اهالی کرمانج پایکوبی به تنهایی معنا و مفهومی ندارد و همه در قالب گروه، رقص‌های سنتی را اجرا می‌کنند و در ادامه عروس و داماد در رسمی که مخصوص عروسی‌های کرمانجی است به کودکانی که به پایکوبی می‌پردازند؛ شاباش می‌دهند.

 

رقص سنتی کرمانج‌ها به صورت گروهی متشکل از مردان و زنان انجام می‌شود.