گیلان (ایسنا) - سال‌ها انتظار، سه فرزند همزمان و حالا سه رتبه برتر؛ قصه محمد، مهدیس و زهرا احمدزاده، فقط روایت موفقیت سه‌قلوی صومعه‌سرایی در کنکور نیست، بلکه روایت خانواده‌ای است که برای رسیدن آنها به این نقطه، سال‌ها پای کار ایستادند؛ از ساعت‌ها انتظار پدر بیرون مدرسه در رشت تا مادری که می‌گوید با دیدن نتیجه، تمام خستگی‌های ۱۷ ساله از تنشان بیرون رفت.
محمد، مهدیس و زهرا احمدزاده، سه‌قلوهای گوراب‌زَرمیخِ صومعه‌سرا، ۱۷ سال پس از انتظار پدر و مادرشان به دنیا آمدند و حالا هر سه در کنکور سراسری سالجاری با کسب رتبه‌های ۱۹، ۱۳۲ و ۱۳۳ خوش درخشیدند. نکته قابل توجه این است که رتبه‌های کسب شده نیز به ترتیب تولدشان بود یعنی قٌل اول رتبه ۱۹، قٌل دوم رتبه ۱۳۲ و قٌل سوم هم رتبه ۱۳۳ را از آن خود کرده است. موفقیتی که برای این خانواده فقط حاصل ساعت‌ها درس خواندن نبود، بلکه پشت آن سال‌ها همراهی، رفت‌وآمد، تهیه سه‌برابری کتاب و جزوه و تلاش پدر و مادری قرار دارد که با دیدن نتیجه فرزندان، تمام خستگی‌ها از تنشان بیرون رفت.
از استرس روزهای پایانی تا شیرینی رتبه برتر کنکور
زهرا احمدزاده، رتبه ۱۳۳ کنکور تجربی در گفت‌وگو با ایسنا ضمن اشاره به لحظه اعلام نتیجه کنکور و احساس خود در آن لحظه اظهار کرد: وقتی رتبه‌ام را دیدم، خیلی خوشحال شدم و همه اعضای خانواده نیز خوشحال بودند و ذوق کردیم.
وی با بیان اینکه نتیجه کنکور را در منزل و در کنار خانواده و از طریق گوشی تلفن همراه مشاهده کرده، تصریح کرد: مخصوصاً در هفته‌های آخر و نزدیک کنکور، شرایط برایم خیلی سخت شده بود و تحمل استرس و مدیریت همه مسائل برایم دشوار بود.
این رتبه ۱۳۳ کنکور تجربی گفت: وقتی نتیجه‌ام را دیدم، احساس خیلی خوبی داشتم؛ انگار واقعا لیاقتش را داشتم و از اعماق وجودم خوشحال بودم. البته به هر حال ادامه مسیرم این است که دوباره باید درس بخوانم و مسئولیت‌هایی روی دوشمان می‌آید، اما شیرینی آن لحظه واقعا به همه سختی‌ها می‌ارزد.
وی درباره خاطرات شیرین خود از دوران مطالعه برای کنکور نیز گفت: روزهای پشت کنکور بیشتر معطوف به خواندن و تمرین می شود؛ روزهای کنکور بیشتر تکراری بود و این‌طور نبود که هر روز اتفاق خیلی جذابی برایم بیفتد.
این رتبه برتر کنکور ادامه داد: ویدئوهای آموزشی زیادی می‌دیدیم و گاهی استادان شوخی می‌کردند و همین باعث می‌شد حال و هوایمان عوض شود، اما اتفاق خیلی عجیب و خاصی در آن دوران رخ نداد.
زهرا در پاسخ به اینکه چه چیزی باعث می‌شد روزهای سخت مطالعه برای کنکور را تحمل‌پذیر کند، گفت: اگر واقعاً چیزی را بخواهید و قصد داشته باشید به آن برسید، به نظرم سعی می‌کنید تمام تلاشتان را انجام دهید.
وی افزود: در نهایت اگر موفق نشدید، می‌توانید بگویید که تمام تلاشم را کردم و نشد و اگر هم موفق شدید که خیلی عالی است و به هدفتان می‌رسید. اما هیچ‌وقت آن حس بدِ اینکه تلاش نکردیم و نتوانستیم، باقی نمی‌ماند.
رتبه ۱۳۳ کنکور تجربی خاطرنشان کرد: من همیشه خودم را این‌طور قانع می‌کردم که اگر الان درس نخوانم، قرار است چندین سال آینده از این موضوع پشیمان شوم.
به‌جای وسواس روی انتخاب کتاب تست، در آزمونها بیشتر تمرین کنید
محمد احمدزاده، رتبه ۱۹ کنکور تجربی در گفت‌وگو با ایسنا ضمن اشاره به دلیل انتخاب رشته تجربی اظهار کرد: همراه با دو خواهر دیگرم از همان ابتدا به دندانپزشکی علاقه داشتیم و به همین دلیل رشته تجربی را انتخاب کردیم.
وی درباره میزان مطالعه خود برای کنکور گفت: از پایه دهم تقریبا درس خواندن برای کنکور را آغاز کردیم؛ یعنی درس‌هایمان را جدی‌تر می‌خواندیم، چون همان سال امتحان نهایی هم داشتیم. به همین دلیل نسبت به برخی دانش‌آموزان که در پایه دهم چندان جدی نیستند، ما جدی‌تر بودیم.
محمد افزود: در پایه یازدهم مطالعه خیلی جدی‌تر شد و میانگین ساعت مطالعه‌مان در این سال شاید حدود ۱۰ ساعت بود. در پایه دوازدهم نیز مطالعه به نهایت خود رسید و میانگین مطالعه‌مان حداقل ۱۱ تا ۱۲ ساعت در روز بود.
این رتبه ۱۹ کنکور تجربی در توصیه‌ای به داوطلبانی که پشت کنکور مانده‌اند، گفت: توصیه‌ام این است که به جای اینکه بیشتر روی کتاب تست و اینکه کدام کتاب تست را بزنم بهتر است، تمرکز کنید، یک کتاب تست داشته باشید و با همان کار کنید تا دستتان راه بیفتد.
وی ادامه داد: بیشتر در آزمون‌هایی که برگزار می‌شود، مانور بدهید. برخی آزمونها چون سوالاتشان تازه است و به‌تازگی طراحی شده‌اند، معمولا ایده‌های خوبی دارند.
رتبه ۱۹ کنکور تجربی با بیان اینکه کنکور نیز هر سال سعی می‌کند از ایده‌های جدید استقبال کند، تصریح کرد: ممکن است سر جلسه کنکور سوالی مطرح شود که ایده آن جدید باشد و دانش‌آموز قبلا آن را ندیده باشد. به همین دلیل به نظرم بهتر است دانش‌آموزان در آزمون‌های بیشتر شرکت کنند.
استمرار، مهم‌ترین عامل موفقیت در کنکور است
مهدیس احمدزاده، رتبه ۱۳۲ کنکور تجربی در گفت‌وگو با ایسنا ضمن اشاره به احساس خود پس از مشاهده نتیجه کنکور اظهار کرد: وقتی رتبه‌ام را دیدم، خوشحال شدم.
وی درباره برنامه خود برای آینده گفت: دوست دارم در رشته دندانپزشکی قبول شوم و حالا باید ببینیم چه می‌شود.
مهدیس درباره خاطرات دوران مطالعه برای کنکور با خنده گفت: خاطره شیرینی از این دوران ندارم و بیشتر روزهای آن برایم تلخ، چون سخت و حتی زجرآور بود؛ البته با دیدن نتیجه کنکور، خستگی‌مان در رفت و خدا را شکر می‌کنم.
این رتبه ۱۳۲ کنکور تجربی درباره میزان مطالعه خود برای کنکور گفت: تقریبا از پایه دهم شروع به مطالعه کنکوری کردیم و ساعت مطالعه‌مان زیاد بود؛ به‌طوری که حدود ۱۰ ساعت در روز درس می‌خواندیم و در ماه‌های پایانی پایه دوازدهم، ساعت مطالعه به حدود ۱۳ ساعت هم می‌رسید.
مهدیس در توصیه به دانش‌آموزان و داوطلبانی که پشت کنکور مانده‌اند، بر اهمیت استمرار تأکید کرد و گفت: مهم این است که استمرار داشته باشند. ممکن است بعضی روزها خیلی خسته باشند و حال ادامه دادن نداشته باشند، اما استمرار بسیار مهم است.
وی ادامه داد: باید سعی کنند هر روز درس بخوانند و حتی زمانی که حالشان خوب نیست، حداقل پنج یا شش ساعت را به درس اختصاص دهند. در مجموع، استمرار عامل خیلی مهمی در موفقیت است.
این رتبه برتر کنکور با تأکید بر اینکه داوطلبان نباید با شکست ناامید شوند، خاطرنشان کرد: اگر جایی شکست خوردند یا نمره و ترازی را که می‌خواستند نگرفتند، ناامید نشوند و حتما ادامه دهند، چون شکست نقطه آغاز پیروزی است و می‌تواند مبنایی برای دوباره شروع کردن باشد.
مهدیس درباره تأثیر همراهی خواهر و برادر خود در مسیر کنکور نیز گفت: هر سه نفر ما یک هدف داشتیم و هر کدام رشته‌ای را مدنظر داشتیم. همیشه اگر یکی از ما حال نداشت، دو نفر دیگر درس می‌خواندند و وقتی او می‌دید که بقیه در حال درس خواندن هستند، او هم می‌رفت و درس می‌خواند و این‌طور بود که هر سه نفر به هم انرژی می‌دادیم تا ادامه بدهیم.
مادر سه‌قلوها: تمام خستگی‌های ۱۷ ساله‌مان با دیدن موفقیت سه‌قلوها از بین رفت
فاطمه قنبرزاده، مادر سه‌قلوهای رتبه‌برتر کنکور ۱۴۰۵ نیز در گفت‌وگو با ایسنا، ضمن اشاره به سال‌ها انتظار برای فرزندآوری گفت: ۱۷ سال دوا و درمان کردیم تا اینکه خداوند این سه فرزند را به ما داد و خدا را شکر که امروز نتیجه زحمات و تلاش‌های آنها را می‌بینیم.
وی با بیان اینکه سه فرزندش امسال و بلافاصله بعد از اخذ دیپلم در کنکور شرکت کردند، افزود: من و همسرم حدود ۳۰ سال در تهران زندگی کردیم و هر دو بازنشسته هستیم فرزندانمان پایه ششم بودند که به شهر زادگاهمان گوراب زرمیخ صومعه‌سرا بازگشتیم و فرزندانمان نیز ادامه تحصیل خود را در اینجا دنبال کردند.
قنبرزاده درباره محل تحصیل فرزندانش گفت: دخترها هم علی‌رغم پذیرفته شدن در مدرسه نمونه دولتی تصمیم گرفتند در یکی از مدارس غیرانتفاعی صومعه‌سرا تحصیل کنند و پسرم نیز در مدرسه تیزهوشان شهید میرزا کوچک‌خان رشت پذیرفته شد.
مادر سه‌قلوها با اشاره به دشواری‌های تربیت سه فرزند همزمان گفت: من حدود ۲۳ سال در یک شرکت صنعتی در تهران مشغول به کار بودم. وقتی این بچه‌ها به دنیا آمدند، یک سال با حقوق به من مرخصی دادند، اما بعد از یک سال به دلیل هزینه‌های زندگی و مخارج بچه‌ها مجبور شدم دوباره سر کار بروم.
وی درباره برنامه‌ریزی خانواده برای تحصیل فرزندانش نیز گفت: از ابتدا پدرشان با آنها کار می‌کرد و تا کلاس پنجم و ششم ابتدایی در درس‌ها به آنها کمک می‌کرد. بعد از آن خود بچه‌ها عزمشان را جزم کردند و خودشان جدی‌تر درس خواندند.
قنبرزاده با ابراز رضایت از فرزندانش تصریح کرد: واقعا از بچه‌ها راضی هستم، ما را اذیت نکردند و خودشان خواهان درس خواندن بودند.
وی درباره حمایت خانواده از فرزندان در دوران آمادگی برای کنکور گفت: من هر چیزی که لازم داشتند برایشان فراهم می‌کردم. شاید در زمینه لباس و وسایل شخصی خیلی مشتاق نبودند که چیزهای مختلف برایشان بخرم، اما هر جزوه، کتاب یا وسیله‌ای که برای درس لازم داشتند، برایشان فراهم می‌کردم.
این مادر سه‌قلوها ادامه داد: حتی اگر لازم بود قرض می‌کردیم، اما نمی‌گذاشتم کوچک‌ترین خللی در مسیر درس خواندنشان ایجاد شود. وقتی قرار بود یک کتاب یا جزوه داشته باشند، همه چیز سه برابر می‌شد.
وی با اشاره به همکاری فرزندان در استفاده از منابع آموزشی گفت: بعضی وقت‌ها خود بچه‌ها با من راه می‌آمدند و می‌گفتند لازم نیست سه نسخه از یک کتاب بخریم. یک کتاب را بین خودشان تقسیم می‌کردند؛ نفر اول تست‌های خودش را می‌زد و علامتی برای خودش می‌گذاشت، بعد نفر دوم از ابتدا تست‌ها را حل می‌کرد. این‌طور هم هزینه‌ها کمتر می‌شد و هم مشخص بود که هر کدام چه تست‌هایی را کار کرده‌اند.
قنبرزاده درباره کلاس‌ها و آزمون‌های مورد استفاده فرزندانش گفت: آنها در آزمون‌های آمادگی کنکور ثبت‌نام کرده بودم؛ معلم‌ها و مدیر مدرسه نیز همکاری خوبی با بچه‌ها داشتند.
وی ضمن تشکر از تلاش معلمان و کادر آموزش فرزندانش، افزود: پسرم نیز در مدرسه میرزا کوچک‌خان رشت درس می‌خواند و آنجا هم معلم‌های خوبی داشت. در مجموع همه معلم‌ها خوب بودند، اما گذشته از همه اینها، اول از همه توکل به خدا، حمایت پدر و مادر، حمایت مدرسه و در نهایت تلاش خود بچه‌ها باعث شد به این موفقیت برسند.
این مادر سه‌قلوها درباره سختی‌های رفت‌وآمد فرزندش به رشت نیز گفت: پسرم در رشت درس می‌خواند و همسرم هر روز ساعت پنج و نیم صبح او را سوار ماشین می‌کرد و به رشت می‌برد. چون مسیر رفت‌وبرگشت حدود دو ساعت بود، همسرم تمام ساعت طول مدرسه پسرم را در رشت می‌ماند تا دوباره مجبور نباشد مسیر را طی کند.
قنبرزاده ادامه داد: همسرم حدود هفت ساعت در رشت می‌ماند و ساعت ۱۴:۲۰ که پسرم تعطیل می‌شد، او را سوار می‌کرد و به خانه برمی‌گرداند. همیشه به بچه‌ها می‌گویم زحمتی را که پدرشان برای شما کشید هیچ‌وقت فراموش نکنید. پدرشان هفت ساعت تمام یا در رشت منتظر می‌ماند یا در ماشین می‌نشست تا زمان تعطیلی پسرم برسد و او را به خانه برگرداند. برای دخترها سرویس می‌گرفتم و مسیرشان حدود ۱۵ دقیقه بود.
مادر سه‌قلوها در پایان با اشاره به احساس خود هنگام مشاهده نتایج کنکور فرزندانش گفت: دلم می‌خواست از شادی فریاد بزنم و با دیدن نتایج کنکور تمام خستگی‌هایمان در همان لحظه از بین رفت.
وی افزود: در این شرایط اقتصادی و با توجه به هزینه‌های بالای زندگی و هزینه‌هایی که برای رفت‌وآمد، کتاب، جزوه و کلاس بچه‌ها داشتیم، دیدن نتیجه تلاش آنها واقعا خستگی همه این سال‌ها را از تنمان بیرون کرد.
انتهای پیام
.jpg)
.jpg)
نوشتن دیدگاه جدید