
تهران- ایرنا- کوچنشینیِ عشایری یکی از اصیلترین سبکهای زندگی بشر در دامان طبیعت است.
زیستبوم طبیعی مردم عشایر، زمینه آشنایی آنها را با اقیلمهای مختلف جهت تولید نیازهای اولیه فراهم آورده و بر خلاف مصرفگرایی شهری این سبک از زیستن با تمام سختیهایی که به همراه دارد، دارای اقتصادی بسیار پویا و تولیدمحور است.
از طرفی هم چون با گنجینهای از فرهنگها و گویشهای کهن عجین شده، حفظ و ترویج آن به عنوان بخشی از میراث ماندگار ملی ضروری است.
نوشتن دیدگاه جدید