تهران- ایرنا- در شرایطی که فشارهای خارجی می‌تواند مسیرهای دریایی، مالی و حتی شبکه حمل‌ونقل ایران را هدف بگیرد، اتکا به یک مسیر یا یک شریک، آسیب‌پذیری را بیشتر می‌کند.
مسئله تهران اکنون فقط پیدا کردن راهی برای عبور کالا نیست؛ مسئله، ساختن شبکه‌ای از مسیرها و روابط است که بسته‌شدن یک حلقه، به معنای از کار افتادن کل زنجیره نباشد. اینجاست که جغرافیای ایران می‌تواند از یک موقعیت بالقوه به یک ابزار دیپلماتیک تبدیل شود؛ ایده‌ای که می‌توان آن را «جاده ابریشم دیپلماتیک» نامید.
مسئله ایران فقط پیدا کردن یک مسیر جایگزین نیست؛ مسئله ساختن گزینه‌های بیشتر در سیاست خارجی است. جاده ابریشم دیپلماتیک، در نهایت، قرار نیست جاده‌ای تازه روی نقشه باشد؛ قرار است شبکه‌ای از انتخاب‌ها روی میز دیپلماسی ایران بسازد.
گزارشگر: زهرا پلویی / تدوینگر: راضیه طهماسبی
/c8401d74ZTp3ZWJwfGY6L2ZpbGVzL2ZhL25ld3MvMTQwNC85LzIvMzE2MjEzNl8zNjAuanBnfGZ1aTozMTE0MjUwfGw6ZmF8djox.webp)
نوشتن دیدگاه جدید